donderdag, 10 mei 2012

Es ist jetzt......
Omdat mijn kloris graag een reservehorloge wilde voor als z'n braillehorloge het even liet afweten, je bent dan als niet-ziende toch 'n beetje onthand, kocht hij bij de horlogeboer een "talking watch". Volgens het doosje waar hij in zat kon het ding worden ingesteld op verschillende talen. English, French, German, Mandarin, Arabic, Finnish, Polish, Greek en ook Dutch. In de winkel werd dat even geregeld en ook de juiste tijd ingesteld. Tot zover was er niks aan de hand. We verlieten tevreden de winkel.

Omdat zijn braillehorloge vanwege een batterijvervanging even moest achterblijven, nam vader het nieuwe klokje meteen in gebruik. De vrouwenstem, die de tijd aangaf, was hard, om niet te zeggen knoeperhard! En vanwege het herstelde gehoor van mijn echtgenoot, ik schreef daar al over, véél te hard. En dat kon niet anders ingesteld. Het ding blèrde, ook voor ons, de halve straat bij mekaar. Even ongemerkt kijken hoe laat 't was, was er niet bij.

Toen we vanmiddag zijn braillehorloge weer gingen ophalen, namen we het horloge weer mee wegens niet bruikbaar. De dame in de winkel had nog een ander horloge, maar dat sprak 'nur Deutsch'. En ook nog op zo'n beschaafd volume, het was een verademing. En dat Duits was geen bezwaar, we zijn toch nogal Duitserig bezig in ons land de laatste tijd.

" Ik werd echt gèk van dat mens!", zei mijn man over dat andere horloge. En dan te bedenken, dat het eigenlijk helemaal geen mens is, die vrouw met die stem. Maar ze was dus makkelijk en kosteloos in te ruilen. Dat zal 'm met zijn échte vrouw niet lukken....ha, ha........!

dinsdag, 8 mei 2012

Je bent aan de beurt.......
Gisteren stonden we bij de kassa van de C1000, toen in de rij naast ons een man bezig was effe vóór te gaan bij een mevrouw, omdat ie, zoals hij zei maar één dingetje had af te rekenen. "Nou", zei ze "je boft, want ik kom net van de tandarts en dié man had ik al kunnen wurgen!"

De stoom sloeg nog van haar af, dus die voordringer had écht alle geluk van de wereld.........!

zondag, 6 mei 2012

Moet je horen.......
Er loopt sinds gisteren een blije man rond. In ieder geval blijer dan ie al was. Wat is namelijk het geval? Mijn kloris had de laatste tijd wat last met z'n gehoor. Links wat meer dan rechts, maar als je ook al niks ziet is het toch lastig zoiets. Hij was z'n richtingluisteren 'n beetje kwijt. Stond ik in de gang en dacht hij dat ik in de keuken was. Dat is niet zo erg, want we wonen niet op Het Loo, maar gewoon vervelend.

Toen lazen we in de krant, dat Schoonenberg proefpersonen zocht voor het testen van een nieuw hoortoestel. En omdat hij toch al bij de KNO-arts was geweest en een audiogram had gehad, zelfs een MRI-onderzoek, alles uit de kast zogezegd, kon ie meteen komen. Hij moest eerst wennen aan het idee van een apparaat, maar vrijblijvend testen kon natuurlijk altijd.

Natuurlijk, dat zei de audicien ook eerlijk toen we kwamen, hopen ze dat je zo enthousiast bent, dat je het ook wilt kopen, maar in dit stadium vonden ze, omdat het net nieuw is, de ervaringen van de gebruiker belangrijker. Na de testperiode is er een interview en je moet ook een rapport maken waar je bevindingen in staan.

Het is een piepklein apparaatje, dat helemaal in je oor verdwijnt en met een heel dun doorzichtig draadje verbonden is aan een te programmeren dingetje dat achter je oorschelp verdwijnt. Vader J. heeft flinke oorflappen, die netjes tegen z'n hoofd zitten dus je ziet er helemaal niks van. Bovendien is ie hartstikke grijs dus dat doorzichtige draadje valt ook helemaal niet op.

Toen Yvonne, de audicien, e.e.a. had geïnstalleerd, begon kloris helemaal te stralen en kwam hij tot de ontdekking wat ie allemaal gemist had. Hij had z'n "hoog" weer terug, zei hij. Toen ze door de kamer liep om te controleren of hij hoorde waar ze zich bevond, leek het of hij haar zág, zo draaide z'n hoofd mee met het geluid.

We kregen instructie mee over het onderhoud, hij moest even tekenen voor de uitleen en over drie weken moet ie verslag komen uitbrengen over zijn bevindingen. We waren nauwelijks de winkel uit of hij wist al, dat hij ze zou houden. Nou, de televisie kan zachter, muziek wordt niét vervormd (daar was J. wel bang voor), we kunnen gezellig praten zonder ook maar iets te hoeven herhalen. Nu nog even uitvogelen hoeveel we zelf moeten bijdragen, want zowel Schoonenberg als de verzekering doet wel wat, maar we willen het toch wel precies weten. Ze heeft 't ons zo'n beetje voorgerekend, maar toch. In dit geval is het wel: het kost wat, maar dan héb je ook wat. Je gehoor weer terug. Mooi toch.......?

vrijdag, 4 mei 2012

Familiebanden......
Behalve dat er een zus van mij in Australië woont, is er in de jaren vijftig ook een tante van ons, een zus van mijn vader, naar dat werelddeel geëmigreerd. Ze heeft daar gewerkt en is er getrouwd met een Zwitserse man. Inmiddels is zij en nog niet zo lang geleden ook haar man overleden. Ze hadden twee dochters van wie we er gisteren één hebben ontmoet. Ze is samen met haar man op rondreis door Europa. Hij combineert dat met wat werkbezoeken, heb ik begrepen.

Een andere nicht van ons, die in Amsterdam woont, heeft georganiseerd dat ze zoveel mogelijk familie konden zien, want dat wilden ze graag. Ze willen hun beider Hollandse en ook Zwitserse roots niet laten verkommeren. Voor ons was het meteen natuurlijk een leuke gelegenheid om alle niet uitheemse neven en nichten weer eens te zien.

Onze nicht woont met haar man in een mooi penthouse met zicht op het IJ. Nu zijn ze midden in het IJ wel een gebouw aan het neerzetten waardoor dat uitzicht wat belemmerd gaat worden, maar dat kan gebeuren in een stad als Amsterdam. Het huis wordt er niet anders van en ze hebben de ruimte om al die familieleden te bergen. Er is enorm bijgepraat, want je weet van elkaars bestaan maar aanvulling met wat details is zeer nuttig.

Onze gastvrouw (en de gastheer natuurlijk) zette ons eerst koffie met zelfgebakken taart voor en daarna ook nog eens een zeer uitgebreide lunch, waarvoor ze ook heel druk was geweest om van alles zelf te maken. Het was dan ook voortreffelijk allemaal. En gezellig, er is genoten!

De Australische neef, die van Limburgse ouders stamt, die ook in de fifties zijn geëmigreerd, verstaat het Nederlands nog goed, maar verontschuldigde zich voor het Limburgse accent van zijn Nederlands. Omdat Engels voor geen van allen een probleem is werd er al gauw overgeschakeld op de taal die hij dagelijks gebruikt. Z'n vrouw spreekt alleen maar Engels en misschien Duits vanwege die Zwitserse pa, maar dat weet ik niet.

Ze hebben in ieder geval deze uitgebreide familiebijeenkomst zeer gewaardeerd, zeiden ze. En als je zo iedereen ziet na zoveel jaren elkaar niét gezien te hebben, heb je, ik tenminste wel ( maar ik was, op mijn 88-jarige tante na, de oudste van het gezelschap), het idee dat je met je ooms en tantes van vroeger aan tafel zit. De familietrekken worden herhaald als zichtbare erfenissen, opgeborgen in de genen. Zelfs de Australische nicht was gewoon mijn tante Bep.......

woensdag, 25 april 2012

De vis wordt duur betaald, oud ijzer ook.....
Om te beginnen heb ik niks met hengelsport. Dat heeft met het zieligheidsgehalte voor de vissen te maken. Het zal je maar gebeuren: zo'n haak door je lip! Die zijn tegenwoordig dan wel zonder van die weerhaakjes, heb ik me laten vertellen, zodat de vissen eventueel makkelijker zijn terug te zetten, maar toch. Het lijkt me geen pretje.

Ze hebben trouwens hele discussies gehouden over het feit of vissen wel gevoel hebben. Maar als je ze na hun verscheiden terugziet met van die starende oogjes en zo'n open bekje, kun je toch niet anders vinden dan dat ze er dramatisch uitzien. Dus ik heb de neiging om te denken van wel. Vissen hebben wel het ongeluk dat ze gezond zijn voor mensen en ook erg lekker, maar daar heb ik het nu dan maar even niet over.

Er is hier in Apeldoorn een Jeugdhengelsportvereniging, die van tijd tot tijd om de verenigingskas te spekken het Apeldoorns Kanaal schoonmaakt. Dan hengelen ze niet naar de vissen, maar naar de rotzooi die in het water ligt. En dat is nogal wat. De laatste keer hadden ze een hele berg ouwe fietsen en ander spul dat zó naar de schroothandel kon als oud ijzer. Ze hadden al berekend met elkaar, dat een en ander wel 150 euro zou kunnen opbrengen. Mooi resultaat van al hun werk.

Maar toen ze later terugkwamen bij hun hoop ouwe troep bleek dat alles al was weggehaald. Gejat, kun je ook wel zeggen. De teleurstelling was groot. Alles voor niks gedaan! Nu is er vast wel iemand, die in de krant leest over hun pech en die die pegels even doneert. Zo zijn ze hier wel in Apeldoorn. En die komt vást in de krant, hoor! Al is De Stentor natuurlijk niet De Telegraaf. Maar ik heb er alle vertrouwen in. En dan kan de vereniging de jeugd weer verder laten hengelen. Naar vissen, ja.

De enige keer dat ik ooit heb gevist was toen ik, alweer lang geleden, die gezellige man aan de haak heb geslagen........

zondag, 22 april 2012

Vrij op naam.....
Onze dochter Ingrid vindt dat haar naam misbruikt wordt. En Henken....tja, daar kennen we er ook wel een paar van, maar die hoor je er niet over. Waarom zou Wilders dat gedaan hebben, die namen gebruiken? Om de "gemiddelde" Nederlander aan te duiden? Voor wie hij zei op te komen?

Nu zijn het ineens de ouderen geworden voor wie hij zich het sterkst maakt en de onderhandelingen laat mislukken. Niet, dat ik dat erg vind, hoor, maar ik ken geen ouwe Ingrid. Wél 'n vitale ouwe Geert.......

vrijdag, 20 april 2012

Vriendendienst.......
In de Consumentengids las ik over een plakkertje, dat Amerikaanse onderzoekers hebben ontwikkeld en dat, erop geplakt, je vertelt of een stukje fruit rijp genoeg is om het te consumeren. Dan moet je wel je smartphone d'r bij houden, bij dat etiketje. Als je 'm ergens anders op richt, vlees of brood bijvoorbeeld, waarschuwt dat plakding je voor bederf. Je kunt ook gewoon je neus, ogen of handen gebruiken natuurlijk, maar ach, het is grappig verzonnen.

Het verhaal deed me wel denken aan het systeempje dat mijn echtgenoot al tijden gebruikt. Ook iets met plakkertjes. Hij heeft een apparaatje waarmee hij die mini-etiketjes kan 'inspreken'. Dus cd's, dvd's, polissen, garantiebewijzen, handleidingen, maar ook flessen wijn en andere spiritualiën kan hij op die manier 'merken'.

Hij 'leest' wat hij ingesproken heeft terug met zijn zogeheten "PenFriend", die hij dan boven het plakkertje houdt, zodat hij zichzelf kan horen vertellen wat er te weten valt. Behalve dat je er wel weer wat anders overheen kunt opnemen, is hergebruik van die etiketjes ook nodig doordat zo'n fles natuurlijk leeg raakt.......

maandag, 16 april 2012

Weg is wèg.....?
"Hoe zag uw buurt er vijftig jaar geleden uit?" was de vraag die het AD stelde om je ertoe te bewegen actiepunten te gaan sparen voor een foto daarvan. Het is opvallend hoe dat leeft, die hang naar 'hoe het was'. Er zijn veel mensen bezig met het verzamelen van gegevens, foto's en herinneringsverhalen tegenwoordig over gebeurtenissen en situaties in hun stad, dorp of vereniging. Net alsof men zich bewust is van de vergankelijkheid. Met name van de mensen die alles hebben gezien, meegemaakt en erover kunnen vertellen. En het is bovendien prachtig, dat de technieken om al die wetenswaardigheden op te slaan en te bewaren, zo handig zijn en toegankelijk. Een website en je hebt geen museum meer nodig.

Ik herinner me nog van vroeger dat er door ons geluisterd werd naar het radioprogramma "Onder de groene linde" van Ate Doornbos. Die man ging met een recordertje langs bij oude mensen, die zich de liedjes herinnerden van hún 'vroeger'. Die nam hij dan op, zo voor het vaderland weg, zonder begeleiding. Ik vond het altijd een beetje aandoenlijk om zo'n bibberig stemmetje van een bejaarde te horen zingen, vaak nog in een dialect ook. Soms was het ook wel lachwekkend, hoor. Maar zo is e.e.a. wel bewaard gebleven. En dan kun je zeggen: moest dat nou? Ja, ik vind van wel. Waarom de Mattheus na al die eeuwen wel? Mooier, ongetwijfeld, maar Bach was geen oude boerin uit de Achterhoek, die die ouwe liedjes van haar moeder had geleerd. Die misschien ook niet kon zingen. Maar het is een kwestie van doorgeven en ik ben blij, dat er mensen zijn die daar gevoel voor hebben. Bewaren en je verbazen over toen en je ook verbazen over wat je nu hebt. Dat doe ik dagelijks.

Ik las trouwens nog een leuk prietpraatje van 'n meisje van een jaar of zeven. Ze zag op de tv hoe iemand aan het werk was op een ouderwetse typemachine. "Dát is handig", zei ze, "nu is het meteen uitgeprint!".........

dinsdag, 10 april 2012

Rook.....
Toen we zaterdagmiddag de boodschappen deden voor dit lange weekend, waren we 't helemaal eens met onze buurvrouw die zei: "Het leek wel of ze de spullen voor niks weggaven bij de C1000. Zó druk was het!" Dus crisis? Laat me niet lachen!

In de krant stond vanmorgen dat we binnenkort "witte rook" kunnen verwachten uit het Catshuis. Die uitdrukking doet vermoeden dat men zich daar op één lijn denkt te kunnen stellen met hoe ze in het Vaticaan de beslissingen nemen. Nogal hoogmoedig. Wij hebben alleen maar 'n hoogblonde. Maar wel een die zich de paus voelt. Nou ja, binnenkort horen we en dat mag ook wel es na zes weken, wat ze al die tijd hebben uitgespookt. En of het met kerst drukker zal zijn bij de Voedselbank dan bij de super.

Maar wij hadden, ondanks het trieste weer, een gezellig paasweekend. Bijna alle kinderen en kleinkinderen weer gezien. Het spul van onze oudste dochter was een weekendje naar Duitsland, maar dankzij de perfecte communicatie alom aanwezig wisten we dat die club het ook prima naar hun zin had. Vandaag moest alles weer naar school en werk en hoefde ik alleen maar te wennen aan het feit dat het geen máándag was, maar dinsdag.

Er wordt trouwens gepraat over de afschaffing van die tweede dag na Pasen, Pinksteren en Kerstmis. Beter voor de economie, zeggen ze. Als je hoort wat er allemaal weer op stap is geweest naar de winkels, die wél open waren, zou je dat niet zeggen. Die economie loopt wel. Nou, over zo'n besluit moet toch ook weer witte rook komen, dus dat duurt nog wel even. Ondertussen is de Heer weer waarlijk opgestaan en de passie voorbij. Nu die andere heren nog. Opgestápt zou ook kunnen.......

zondag, 8 april 2012

Vergeten......
Ben ik toch helemaal vergeten chocoladepaaseitjes te kopen, zeg! Nou ja, dan maar deze.....Gezellige dagen iedereen!

woensdag, 4 april 2012

Tweet, tweet, tweet...het is lente...!
Zo eens per dag en dan niet eens op een van tevoren vaststaand moment, kijk ik op mijn telefoon even wat er alzo getwitterd wordt door de mensen, die ik "volg". Veel prietpraat ook, hoor en héél veel waar ik niks van snap, omdat ik niet weet waar het over gaat. Want heel vaak is zo'n tweet dan een reactie op iets waar iemand anders, die ik niet stalk, het over heeft gehad.

Maar Peter Heerschop twittert vaak en ook dingen die voor mij leuk zijn. Zo vertelde hij van de week dat hij door het park liep, waar een mevrouw haar hondje toesprak, dat maar blééf blaffen! Toen hoorde hij haar zeggen: "En nou ben je stil, Simon of ik haal je batterijen d'r uit!" Dát vind ik nou leuk, zelfs als hij het zelf verzonnen zou hebben, want hij is tenslotte cabaretier. Maar hij woont in Amsterdam en daar hebben zelfs honden uitlatende vrouwtjes best wel humor.

Voor dat soort tweets volg ik Peter Heerschop dus. Zelf twitter ik nauwelijks. Ik beleef niet zoveel natuurlijk en het is ook zo, dat ik op weg naar de C1000 heus wel veel honden tegenkom, maar er zit zo zelden een geestige baas aan vast........

maandag, 2 april 2012

Vraag....
Toen we zaterdag even in de muziekwinkel van Gert Nijkamp waren omdat mijn kloris saxofoonrieten nodig had en die hebben ze daar, moest ik er weer even aan denken. Hoe hij in 2007 zomaar op het schoolplein van zijn zoontje, die hij gelukkig net naar binnen had gebracht, werd doodgeschoten. Heel Apeldoorn was geschokt toen.

Ik kende hem, doordat hij wel spullen heeft geleverd aan het revalidatiecentrum waar ik o.a. met muziek bezig was. En of je nou twee setjes gitaarsnaren kwam halen bij 'm of iets anders kleins, hij behandelde je alsof je een vleugel van 'n ton bij hem kwam kopen. Altijd vriendelijk en goedgemutst. Hij zat toen nog wel in een klein achteraf pandje, een heel verschil met de mooie winkel van later.

Onbegrijpelijk, dat zo'n man moest worden geliquideerd. Waarom? De politie heeft altijd verklaard dat Gert Nijkamp geen crimineel was en dat kan ik ook niet geloven. Maar misschien had ie niet groter moeten groeien. Je weet 't niet. Als hij in dat achteraf winkeltje was gebleven. Er zit niet altijd muziek in de muziek. Nou ja, ik moest weer even aan 'm denken zaterdag.........

woensdag, 28 maart 2012

"Pas op! Overstekende molen"......
Een verkeersbord met bovenstaande tekst, waarbij het woord "ganzen" voor de gelegenheid even was vervangen door "molen" werd gistermorgen onthuld door wethouder Van Nuijs, voordat ie op een knop mocht drukken om de operatie in gang te zetten. Want wat doen ze in Vaassen, een dorp in de gemeente Epe? Ze verplaatsen een hele korenmolen met wieken en al ( in de vreugdestand! )naar de overkant van de straat. De molen van Daams, zoals die bekend staat, moet vijf meter verhoogd worden.

Er wordt in het dorp hoogbouw gepleegd en daardoor zou de molen op zijn plaats geen wind meer vangen en dat kan natuurlijk niet. Hij heeft de oudste rechten, ondanks de nieuwe tijd. Ik vind het mooi, dat men zoveel historisch besef heeft, dat men van de molen geen monument maakt waar je alleen maar naar kunt kijken, zo van : jammer dan, maar dat hij door de verhoging in werking kan blijven. Nadat hij in twee dagen met een snelheid van 3,3 milimeter per minuut aan de overkant tijdelijk op een pleintje wordt gezet, gaat ie over een poosje net zo spectaculair weer terug om op zijn verhoogde fundament te worden gezet. Ze moeten dat verkeersbord dus nog maar even bewaren.

Over 'windvangers' gesproken: ik las, dat buren ruzie hebben gekregen over een zogeheten windvanger. Ik heb moeten opzoeken wat dat was. En nou blijken we d'r zelf een te hebben, zeg! Ik geloof, dat die toen ik 'm kocht, tig jaar geleden, windgong werd genoemd. De onze is van bamboe en maakt als het waait een mooi uitheems geluid. Hij hangt ver van het huis onder de poort dus daar heeft niemand last van.

Dat was bij die ruziënde buren wel anders. Misschien was die windvanger wel van metaal of zo en die maken inderdaad een irritant geluid als je er lang naar moet luisteren. Als er overleg is gepleegd om dat ding weg te halen, je mag hopen dat ze dat eerst gedaan hebben, en de buren doen het niet, dan kán je je voorstellen dat je op een gegeven moment een schaar pakt om het touwtje door te knippen. Dat mag niet, maar dat je buurvrouw je van de weeromstuit met háár schaar in je arm steekt, dat mag natuurlijk ook niet!

Nee, dan Vaassen! Een hele mólen! En alle buren kwamen kijken.........

- 9 reactie(s) -

- statistieken - -
Hosted by Making IT B.V.