Follow me.....?
Onze zoon, die zijn laatste officiële vakantiedag benutte om zijn parental unit in Apeldoorn te bezoeken, is een twitteraar. Hij ziet daar het nut en de mogelijkheden van. Beroepsmatig omdat hij journalist is, maar ook als particulier. Hij volgt alles en iedereen, nou ja, niet iedereen heeft hij me verzekerd, hij is knap selectief. Dus áls hij je volgt, ben je de moeite waard. Dat is toch mooi om te weten, daarom noem ik het maar even.

Ik zag het nut van Twitter niet zo en hij heeft me dat vandaag maar eens even uitgelegd. Ik vind niet dat ik mijn leven hoef op te leuken met twitteren, dat is met een blogje zo nu en dan al leuk genoeg en zoveel beleef ik niet, maar ik kan me nu wel voorstellen dat het nut er voor anderen wel is. Het is grappig.

Toen ie toch bezig was heeft hij me ook eens laten zien wat z'n iPhone allemaal kan. Nou, ik ben onder de indruk. Wat een mogelijkheden, zeg! Ik kan me indenken dat het fascinerend is zo'n ding te bezitten.

Maar, dat heb ik weer, mijn domme slotvraag was: "Kun je er ook mee bellen?" En dat kon.......

Reacties

Mijn gade (Hannie heet ze) is niet zo'n gadgetfreak als ik, maar mijn iPhone vond ze toch wel heel leuk. Dat had ze beter niet kunnen zeggen, want drie dagen later had ze er ook een! Wij zijn op de leeftijd dat we geen geheime agenda's meer hebben, dus die delen we via iCal. En zo zijn er nog wel een paar aardigheidjes. En Twitteren doe ik vooral op de wc, waar ik voorheen een tijdschrift doorbladerde. Vooruitgang? Ach, ik vind het lollig.

Commentaar achterlaten