Schroefje los...of een wonder......?
Zou het kunnen, dat een strijkbout op een dag gewoon geen zin meer heeft in dat gestrijk, net als mensen? Ik stond namelijk gistermiddag een wasje weg te strijken toen de bout er ineens mee ophield. Lampje uit, werd niet meer warm, stoomde niet meer. 'k Heb hem uitgebreid en langdurig gecontroleerd: het snoer zat goed, 't stopcontact aan de strijkplank zat goed en ook de wandcontacdoos deed het gewoon. Dus het lag echt aan de bout. Hij is, moet ik eerlijk zeggen, wel eens van de plank geduveld dus het zóu kunnen dat ie kapot was gegaan. Ik was uitgestreken. Vervelend, want ik was nog niet klaar.

Toen we wat later op het winkelcentrum waren voor de boodschappen voor het avondeten, vond mijn echtgenoot, dat we gelijk maar even 'n nieuwe strijkbout moesten kopen. "Hoe lang heb je 'm al niet?" zei hij, "zeker tien jaar!" Bovendien zag hij een uitgestreken vrouw niet zitten, dat ook. Aldus: 'n nieuw strijkijzer.

Vanmiddag ging ik aan de gang met mijn nieuwe bout. Nou, dat streek toch anders. Hij is wat lichter in gewicht en hij stoomde ook niet zo lekker als de oude en na verloop van tijd dacht ik: "Ik ga toch nog es even kijken of ie het doet, die ouwe bout". "Pling!", deed het lampje vrolijk, "pssssttt" zei de stoom, want er zat nog wat water in van gisteren en hij werd zo heet als hij moest zijn. Elke keer als ie even moest bijwarmen was het alsof het lampje tegen me knipoogde: "Wat gaan we weer lekker, hè?". En of hij dacht: "Ja kóm zeg, ik zal me daar aan de kant laten zetten door zo'n lichtgewicht nieuwkomer!". Hij doet 't dus weer.

Wederopstanding ener strijkbout. Ik ga hier maar een bedevaartsoord inrichten, denk ik. Het is dan wel geen tranend mariabeeld, maar ik vind het toch niet minder dan een wonder......

Reacties

gewoon oververhit, zegt mijn man :)
de bout dus, jij niet neem ik aan, hoewel ik bij voorbaat altijd al oververhit raak als ik mòet strijken....

Commentaar achterlaten