Geluk......
We kregen een "bedankt!"-brief van de Stichting Cordaid, die we steunen met een bescheiden bijdrage. Er stond een poosje geleden een welbespraakte werfster op ons winkelcentrum en vandaar. We kunnen best wat missen, maar we gingen laatst eens aan het optellen, toen we het toch over de recessie hadden, wat we eigenlijk allemaal subsidiëren en dan kom je per maand toch aan een aardig bedrag. En daar zijn we allemaal aan gekomen door welbespraakte wervers. Ze kletsen je zo van de sokken en er is zóveel zieligs!

Zwerfkinderen, zwerfhonden, oorlogswezen, aidswezen, mensen zonder huis, mensen zonder eten, mensen zonder water, bossen die verdwijnen, dieren die uitsterven, de ellende houdt maar niet op. We gooien ook wel eens een steunaanvraag weg, hoor. Vooral als je verzoeken krijgt waarbij in de envelop een paar muntstukken zitten, waarvan men in het begeleidend schrijven zegt, dat van dit luttele bedrag een familie een week kan eten. Dan denk ik: "Dóe dat dan! En stuur het niet aan mij!". Dát vind ik toch zo achterstevoren. Ik ga, denk ik, ook maar es even kijken of ik niet eens wat moet veranderen in ons liefdadigheidssysteem. Een paar dingen afschrijven om weer eens andere doelen te kunnen steunen. De goedertierenheid 'n beetje spreiden zogezegd.

Cordaid stuurde in de bedankbrief trouwens een gelukspoppetje mee, dat ik met mij mee moet dragen om mijn geluk een zetje te geven. Helaas is het frutseltje gebroken uit z'n envelop gekomen, zodat ik nu ernstige twijfels heb over mijn toekomstig geluk.....

Reacties

Bovenstaande had ik kunnen schrijven... Ik kreeg een groen poppetje van Cordaid, wat trouwens wel heel uit de envelop kwam. Maar ik ga ook schrappen.

Commentaar achterlaten