|
 |
|
 zaterdag, maart 5 2005
IJsvogels...... Maar dan gaan die sportverslaggevers die lui interviewen en het liefst een paar minuten nadat ze een wedstrijd hebben verloren. Hoe gauwer hoe mooier. Emoties in de sport. Dan vragen ze zoiets als:"Hoe kwám dat nou?" of "Dat was niet best, hè?". Ja, verhip, dat weten die jongens zelf ook wel! Terwijl het soms helemaal niet zoveel scheelt met de winnaar. Net naast het podium of, ik zeg maar wat, achtste van de wereld of zo. Van de wéreld! Ze trainen zich drie keer in de rondte (dat moet ook bij schaatsen) om te winnen en dan gaat het "teleurstellend". Je verliest, maar dan heb je dat ge-eikel van die sportjournalisten, die met een dure wintertrui aan "op hun luie reet aan de kant zitten", zo zei onze boze vader het dus daarnet, er als sportman of -vrouw nog eens bovenop. Ik hoop, dat ze daar érg goed voor betaald krijgen,die schaatsers, want je zou er van gaan stamelen, zoals Wennemars, aan wie je ook nog eens kunt hóren hoe ie zich voelt. Het zal wel in hun contract staan, dat ze antwoord moeten geven op stomme vragen, maar een gevalletje zinvol geweld zou ik me zo nu en dan best kunnen voorstellen. Maar schaatsen blijft een mooie sport......om naar te kijken....... * Update: Bij de tien kilometer ging het uiteraard helemáál niet slecht met de Nederlanders! Bob de Jong wereldkampioen en Carl Verheijen tweede. En die tweede plaats van Jan Bos op de 1.000 meter was ook keurig. Waar zeuren ze over die verslaggevers....
Ja daar zijn ze soms erg sterk in, in domme vragen. Een paar weken terug vroeg een verslaggever aan de nieuwe gekleurde wereldkampioen (ik ben zijn naam al weer kwijt) bijvoorbeeld: "Hoe voelt dat nu om als kleurling het WK schaatsen te winnen?" Kromme tenen had ik, wat heeft dat er nu mee te maken? Shanni Davis. En die kromme tene zijn terecht! +n Ik zou nooit sportjournalist willen zijn, gewoon journalist is mij meer dan genoeg. Maar, ik wil het wel voor mijn sportcollega's opnemen. 't Feit dat een kleurling een WK schaatsen wint is zo bijzonder dat de vraag natuurlijk wel relevant was. Er wordt wel eens geklaagd over de arrogantie van topsporters. Maar ik denk dat de sportverslaggevers veel arroganter zijn - en op het gebied van schaatsen zijn ze inmiddels zó gewend aan winnen dat ze het mooie van een tweede, derde of vierde plaats niet eens meer zien. Jammer - en heel denigrerend tegenover de mensen die eigenlijk een prima prestatie hebben geleverd.
Commentaar achterlaten
|
